Mietje Walg, ook wel Mie genoemd, leidde een bescheiden en vrij teruggetrokken leven. Er is niet veel over haar bekend; haar bestaan lijkt vooral in het teken te hebben gestaan van haar gezin en familie. Toch is het mogelijk om aan de hand van archiefdocumenten een redelijke reconstructie van haar leven te maken.

Mietje werd geboren in Ouderkerk aan den IJssel op 3 maart 1875, om half negen ’s avonds. In het kleine huisje achter de Dorpsstraat was enkele uren eerder al haar tweelingzus Hester ter wereld gekomen. Samen met Hester en haar vijf andere broertjes en zusjes groeide Mietje op in Lekkerkerk, een dorpje op ongeveer vijf kilometer van haar geboortedorp.

Rond 1880 telde Lekkerkerk ongeveer vijftig Joodse inwoners, die samen een hechte gemeenschap vormden. Zij beschikten over een eigen synagoge en in 1886 werd er een Israëlitische begraafplaats aangelegd. In de jaren daarna nam het aantal “Lekkerkerkse Joden” echter geleidelijk af, als gevolg van de aanhoudende trek van het platteland naar de stad.

In april 1888 vertrok ook de familie Walg naar Rotterdam. Zij woonden op verschillende adressen in de stad, voordat zij zich in 1901 vestigden in de Weste Wagenstraat nummer 69. Het zal daar ongetwijfeld een levendig huishouden zijn geweest, want naast Mietjes zes broertjes en zusjes verbleven er ook regelmatig nichtjes en neefjes tijdelijk in huis.

Mietje bleef lange tijd in het ouderlijk huis wonen. Pas rond 1912 — zij was toen bijna 37 jaar — ontmoette zij haar toekomstige echtgenoot Bernard Salomon van Straten. Op 4 december van dat jaar traden zij in Rotterdam in het huwelijk. Direct na het huwelijk verliet Mietje het vertrouwde ouderlijk huis aan de Weste Wagenstraat en verhuisde zij naar Herwijnen, de woonplaats van haar man.

Precies tien maanden na het huwelijk werd hun eerste en enige kind geboren: een zoon, Manuel.

Vanaf de geboorte van Manuel duikt de naam “Mie” niet langer op in documenten of krantenartikelen.

Wel is zij te zien op de huwelijksfoto van haar zwager Mozes van Straten en Jeanette van Blijdenstijn, samen met haar man Bernard, haar vader Eduard en mogelijk andere directe familieleden.

Mietje maakte de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog gelukkig niet meer mee. Zij overleed op 13 december 1937, op 62-jarige leeftijd. Enkele dagen later werd zij begraven op het Joodse gedeelte van de begraafplaats in Herwijnen.